Almost 9 months ago to the day, I had had enough (again) and decided to lose weight (again).
A lot has happened since then, and eating healthily has not always been on the top of my priority list. But I faithfully kept attending the local Weight Watchers meetings (I guess I need that kick in the butt!). With result, because as of today, I've lost 10% of my initial weight! Woohoo!
I still have a long way to go, and I'm not losing it as fast as I would sometimes like, but I'm slowly but surely getting there! Go me! ;-)
Showing posts with label medical. Show all posts
Showing posts with label medical. Show all posts
31/10/2011
01/09/2011
Busy day
I had a busy day today, running from one medical professional to another...
First, I had an appointment with my GP to talk about my burnout-symptoms. Then I went to have my blood tested for my vitamin- and cholesterol levels (the results will be in on Monday). And finally I had an appointment at the dermatologist to have some blemishes removed (fortunately I came up clean a few months ago when I went for my BCC check-up).
I'm exhausted!
First, I had an appointment with my GP to talk about my burnout-symptoms. Then I went to have my blood tested for my vitamin- and cholesterol levels (the results will be in on Monday). And finally I had an appointment at the dermatologist to have some blemishes removed (fortunately I came up clean a few months ago when I went for my BCC check-up).
I'm exhausted!
27/08/2011
Burnout
It's been a hectic few months at work, it's been hectic in my personal life and my vitamin D is still extremely low, which isn't helping matters one bit!
So, all in all, it's not too surprising that when things slowed down at work a few weeks ago and we were somewhat getting back into our groove in our family, the sh*t hit the proverbial fan. It's like when people get migraines in the weekend or suffer a heart attack during their vacation because their bodies get to wind down from the day-to-day stress.
The good thing is that I didn't get above-mentioned heart attack. The bad thing is that I sort of experienced a mental breakdown remeniscent of my burnout 5 years ago.
Work I could have handled. The deaths of my grandparents as well. Even coping with the effects of my vitamin deficiency would not have been a problem. Just not all AT THE SAME TIME!
So I'm taking a short break, as per doctor's orders. I took a few days off work and will start working half days next week. I took an (already planned) trip to the island of Texel this past week to empty my mind and relax.
It worked. I'm already starting to feel better.
I'm not quite there yet but I think I stepped on the break in time before I got to the point of no return.
One of the benefits of a burnout? At least you recognize the signs the next time, before things get too much out of hand...
So, all in all, it's not too surprising that when things slowed down at work a few weeks ago and we were somewhat getting back into our groove in our family, the sh*t hit the proverbial fan. It's like when people get migraines in the weekend or suffer a heart attack during their vacation because their bodies get to wind down from the day-to-day stress.
The good thing is that I didn't get above-mentioned heart attack. The bad thing is that I sort of experienced a mental breakdown remeniscent of my burnout 5 years ago.
Work I could have handled. The deaths of my grandparents as well. Even coping with the effects of my vitamin deficiency would not have been a problem. Just not all AT THE SAME TIME!
So I'm taking a short break, as per doctor's orders. I took a few days off work and will start working half days next week. I took an (already planned) trip to the island of Texel this past week to empty my mind and relax.
It worked. I'm already starting to feel better.
I'm not quite there yet but I think I stepped on the break in time before I got to the point of no return.
One of the benefits of a burnout? At least you recognize the signs the next time, before things get too much out of hand...
26/09/2010
Cancer sucks (2)
Hoewel de artsen er 3 maanden geleden nog van overtuigd waren dat de vlekjes die ze op m'n opa's longen hadden gezien waren veroorzaakt door ontstekingen, zijn ze daar nu op terug gekomen.
Afgelopen week moest opa weer op controle komen, en het bleek dat de vlekjes groter waren geworden: een teken dat het om uitzaaiingen gaat en niet om ontstekingen.
Binnenkort wordt er in overleg met de longarts gekeken hoe de behandeling verder gaat.
Behalve deze tegenslag, is opa een week of 2 geleden opnieuw gevallen met de fiets. Hij had mazzel dit keer, alleen wat schaafwonden, maar hij had heel verkeerd terecht kunnen komen en weet-ik-wat kunnen breken. De huisarts heeft hem nu min of meer verboden om nog te fietsen, dus zijn mobiliteit en onafhankelijkheid is ook weg.
Niet verwonderlijk dus dat 'ie momenteel nogal teneergeslagen is. En onze verjaardag in december kon weleens de laatste zijn die we samen vieren...
************************************************************************************
Although his doctors were convinced a few months ago that the spots they had noticed on my grandfather's lungs were caused by inflammations, they have now had to take back that assessment.
This past week, he went for another check-up and the spots appeared to have gotten bigger: a sign that they are, in fact, tumors instead of inflammations.
Soon the next course of treatment will be determined, so we'll have to wait what the doctors decide then.
That is not the only disappointment my granddad faced these recent weeks. He took another tumble with his bike, which, fortunately only left him with some scrapes and bruises, but his GP more or less forbade him to go cycling anymore, since another fall could have severe consequences.
Not surprisingly this has left him feeling depressed. It's very well possible that our shared birthday in December will be the last we celebrate together...
Afgelopen week moest opa weer op controle komen, en het bleek dat de vlekjes groter waren geworden: een teken dat het om uitzaaiingen gaat en niet om ontstekingen.
Binnenkort wordt er in overleg met de longarts gekeken hoe de behandeling verder gaat.
Behalve deze tegenslag, is opa een week of 2 geleden opnieuw gevallen met de fiets. Hij had mazzel dit keer, alleen wat schaafwonden, maar hij had heel verkeerd terecht kunnen komen en weet-ik-wat kunnen breken. De huisarts heeft hem nu min of meer verboden om nog te fietsen, dus zijn mobiliteit en onafhankelijkheid is ook weg.
Niet verwonderlijk dus dat 'ie momenteel nogal teneergeslagen is. En onze verjaardag in december kon weleens de laatste zijn die we samen vieren...
************************************************************************************
Although his doctors were convinced a few months ago that the spots they had noticed on my grandfather's lungs were caused by inflammations, they have now had to take back that assessment.
This past week, he went for another check-up and the spots appeared to have gotten bigger: a sign that they are, in fact, tumors instead of inflammations.
Soon the next course of treatment will be determined, so we'll have to wait what the doctors decide then.
That is not the only disappointment my granddad faced these recent weeks. He took another tumble with his bike, which, fortunately only left him with some scrapes and bruises, but his GP more or less forbade him to go cycling anymore, since another fall could have severe consequences.
Not surprisingly this has left him feeling depressed. It's very well possible that our shared birthday in December will be the last we celebrate together...
04/06/2010
Cancer sucks
Een tijdje terug ben ik bij de dermatoloog geweest om wat moedervlekken weg te laten halen, puur voor cosmetische redenen (Ik vond ze lelijk en schijnbaar ben ik toch ijdeler dan ik dacht). Er zijn toen van 1 plekje wat cellen weggeschraapt voor onderzoek, en het bleek uiteindelijk helemaal weggehaald te moeten worden. Vandaag had ik daarvoor een afspraak in het ziekenhuis.
Ik was in eerste instantie in de veronderstelling dat het een preventieve maatregel was, en groot was dan ook mijn verbazing toen ik vanmiddag te horen kreeg dat het wel degelijk huidkanker betrof. Een niet-levensbedreigende vorm weliswaar (een zgn. basaalcelcarcinoom), maar toch... Het zet je wel even aan het denken.
Nu is het de laatste anderhalf jaar toch al raak qua kanker in mijn omgeving...
- vorig jaar januari werd er bij een collega borstkanker geconstateerd. Gelukkig is de behandeling goed verlopen. Na een jaar uit de roulatie te zijn geweest, is ze een aantal maanden geleden weer begonnen met werken.
- rond dezelfde periode hoorde de tante van een (inmiddels ex-) collega dat ze borstkanker had. Twee maanden later is ze overleden.
- vorig jaar mei werd bij mijn opa longkanker geconstateerd. De behandeling heeft aangeslagen, maar bij de laatste controle leek het erop dat er een nieuw plekje op zijn andere long zit. Komende week moet hij opnieuw terugkomen in het ziekenhuis en horen we of hij ook hiervoor behandeld zal moeten worden.
- bij een kennis die ik ken via het scrapbooken is vorig jaar zomer baarmoederhalskanker vastgesteld. Inmiddels is de behandeling afgerond en gaat het weer goed met haar.
- vorig jaar zomer is de oom van een collega overleden aan kanker. Hij was terminaal en heeft uiteindelijk voor euthenasie gekozen.
- vorig jaar augustus heeft de zus van mijn tante een borstoperatie i.v.m. borstkanker ondergaan.
- in het najaar is een oud-collega overleden aan huidkanker.
- rond november werd bij een collega van mijn vader leverkanker geconstateerd. Het was al te ver gevorderd om te kunnen behandelen. 4 Mei van dit jaar was de uitvaart.
Je zou er bijna depressief van worden...
***********************************************************************************
A while back I visited the dermatologist to have some moles removed, purely for cosmetic reasons (apparently I'm more vain than I'd like to admit...). They removed a few cells from one spot for testing, and today I had the appointment to have the spot completely removed.
Initially I thought it was a precaution because the spot might become a problem in the future, so imagine my surprise when I was told it already was skin cancer. A non-life-threatening form of skin cancer (a so-called basal cell carcinoma), but skin cancer nonetheless so it does make you think.
Unfortunately cancer has reared its ugly head a lot around me these past 18 months or so:
- a colleague of mine was diagnosed with breast cancer in January of last year. She underwent treatment all year, which fortunately went well, and has slowly been making a comeback at work for a few months now.
- around the same time, the aunt of a former colleague was diagnosed with breast cancer as well. Unfortunately there was nothing that could be done for her and she died 2 months later.
- in May of last year, my granddad was diagnosed with lung cancer. So far the treatment seemed to be effective, but on his last check-up they noticed some new spots on his lungs. He has a doctor’s appointment next week to discuss the options.
- an acquaintance I know through scrapbooking was diagnosed with cervical cancer last year. They caught it in time and after extensive treatment, she’s been pronounced ‘clean’.
- during the summer, a colleague’s uncle died of cancer. There was no further treatment possible, and he made the choice to be euthanized.
- last August, the sister of one of my aunts (by marriage) lost one of her breasts due to breast cancer.
- ai autumn, a former colleague lost the battle to skin cancer.
- around November, one of my dad’s friends and colleagues was diagnosed with inoperable liver cancer. He died a few weeks ago.
It’s almost enough to make you depressed…
Ik was in eerste instantie in de veronderstelling dat het een preventieve maatregel was, en groot was dan ook mijn verbazing toen ik vanmiddag te horen kreeg dat het wel degelijk huidkanker betrof. Een niet-levensbedreigende vorm weliswaar (een zgn. basaalcelcarcinoom), maar toch... Het zet je wel even aan het denken.
Nu is het de laatste anderhalf jaar toch al raak qua kanker in mijn omgeving...
- vorig jaar januari werd er bij een collega borstkanker geconstateerd. Gelukkig is de behandeling goed verlopen. Na een jaar uit de roulatie te zijn geweest, is ze een aantal maanden geleden weer begonnen met werken.
- rond dezelfde periode hoorde de tante van een (inmiddels ex-) collega dat ze borstkanker had. Twee maanden later is ze overleden.
- vorig jaar mei werd bij mijn opa longkanker geconstateerd. De behandeling heeft aangeslagen, maar bij de laatste controle leek het erop dat er een nieuw plekje op zijn andere long zit. Komende week moet hij opnieuw terugkomen in het ziekenhuis en horen we of hij ook hiervoor behandeld zal moeten worden.
- bij een kennis die ik ken via het scrapbooken is vorig jaar zomer baarmoederhalskanker vastgesteld. Inmiddels is de behandeling afgerond en gaat het weer goed met haar.
- vorig jaar zomer is de oom van een collega overleden aan kanker. Hij was terminaal en heeft uiteindelijk voor euthenasie gekozen.
- vorig jaar augustus heeft de zus van mijn tante een borstoperatie i.v.m. borstkanker ondergaan.
- in het najaar is een oud-collega overleden aan huidkanker.
- rond november werd bij een collega van mijn vader leverkanker geconstateerd. Het was al te ver gevorderd om te kunnen behandelen. 4 Mei van dit jaar was de uitvaart.
Je zou er bijna depressief van worden...
***********************************************************************************
A while back I visited the dermatologist to have some moles removed, purely for cosmetic reasons (apparently I'm more vain than I'd like to admit...). They removed a few cells from one spot for testing, and today I had the appointment to have the spot completely removed.
Initially I thought it was a precaution because the spot might become a problem in the future, so imagine my surprise when I was told it already was skin cancer. A non-life-threatening form of skin cancer (a so-called basal cell carcinoma), but skin cancer nonetheless so it does make you think.
Unfortunately cancer has reared its ugly head a lot around me these past 18 months or so:
- a colleague of mine was diagnosed with breast cancer in January of last year. She underwent treatment all year, which fortunately went well, and has slowly been making a comeback at work for a few months now.
- around the same time, the aunt of a former colleague was diagnosed with breast cancer as well. Unfortunately there was nothing that could be done for her and she died 2 months later.
- in May of last year, my granddad was diagnosed with lung cancer. So far the treatment seemed to be effective, but on his last check-up they noticed some new spots on his lungs. He has a doctor’s appointment next week to discuss the options.
- an acquaintance I know through scrapbooking was diagnosed with cervical cancer last year. They caught it in time and after extensive treatment, she’s been pronounced ‘clean’.
- during the summer, a colleague’s uncle died of cancer. There was no further treatment possible, and he made the choice to be euthanized.
- last August, the sister of one of my aunts (by marriage) lost one of her breasts due to breast cancer.
- ai autumn, a former colleague lost the battle to skin cancer.
- around November, one of my dad’s friends and colleagues was diagnosed with inoperable liver cancer. He died a few weeks ago.
It’s almost enough to make you depressed…
10/05/2009
Hiatus
Er is een hoop gebeurd de laatste maand...
a) 6/4: het verhuisbedrijf komt 140 (!) verhuisdozen brengen. Ik kan ze leeg niet eens kwijt, laat staan VOL...
b) 16/4: met de medestudenten van Chinese les uit eten bij Taiwu. Gezellig!
En: de hypotheek is ein-de-lijk rond!
c) 17/4: met Barbara naar het Zwanenmeer in het Nieuwe Luxor. Schitterende decors en kostuums. Echt de moeite waard.
d) 20/4: het gaat de goede kant op met Baloo. Ze vreet inmiddels als een dijker en is van 600g weer aangekomen tot ruim 800g. De wond is dicht en haar haartjes groeien weer terug. Ze is niet meer in de race voor 'lelijkste caviaatje' ;)
e) 22/4: controle-afspraak bij de internist. Zowel m'n B12 als vitamine D zijn nog steeds aan de lage kant. Voor 22/5 een afspraak gemaakt voor een maagonderzoek. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspectie van het huis i.v.m. passeren bij de notaris.
g) 29/4: laatste werkdag ivm klussen in het huis. Ik ga pas 2 juni weer aan het werk!
h) 1/5: De Grote Dag - passeren bij de notaris. Nu is er geen weg meer terug, het huis is van MIJ.
i) 2/5: 1e klusdag.
j) 6/5: de keuken wordt eruit gesloopt.
k) 7/5: laminaat en tapijt besteld.
l) 9/5: muren van de keuken gestuct.
m) 10/5: moederdag gevierd bij opa & oma.
A lot has happened the past month...
a) 6/4: the moving company brought 140 (!) boxes. I don't even have room for them empty, let alone filled...
b) 16/4: dinner at Taiwu with my fellow Chinese students. Fun!
Also: the mortgage is finally settled!
c) 17/4: attend Swan Lake with Barbara. Gorgeous costumes and scenery. Well worth it.
d) 20/4: Baloo is doing so much better. She has a healthy appetite and has gained back weight from 600g to well over 800g. The wound has healed and her hair is growing back. She no longer is in the running for 'ugliest cavy' ;)
e) 22/4: doctor's appointment at the hospital. Both my B12 and vitamin D are low. Scheduled an appointment for an endoscopy on 22/5. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspection of the house because of the notary appointment in a few days.
g) 29/4: last working day for well over a month. I'm not back to work until 2/6.
h) 1/5: the Big Day - appointment at the notary to officially obtain the house. There isn't a way back now anymore, it's MINE.
i) 2/5: 1st DIY-day.
j) 6/5: kitchen-demolition-day.
k) 7/5: ordered new flooring throughout the house.
l) 9/5: walls plastered in the kitchen.
m) 10/5: celebrated Mother's Day at my grandparents' house.
a) 6/4: het verhuisbedrijf komt 140 (!) verhuisdozen brengen. Ik kan ze leeg niet eens kwijt, laat staan VOL...
b) 16/4: met de medestudenten van Chinese les uit eten bij Taiwu. Gezellig!
En: de hypotheek is ein-de-lijk rond!
c) 17/4: met Barbara naar het Zwanenmeer in het Nieuwe Luxor. Schitterende decors en kostuums. Echt de moeite waard.
d) 20/4: het gaat de goede kant op met Baloo. Ze vreet inmiddels als een dijker en is van 600g weer aangekomen tot ruim 800g. De wond is dicht en haar haartjes groeien weer terug. Ze is niet meer in de race voor 'lelijkste caviaatje' ;)
e) 22/4: controle-afspraak bij de internist. Zowel m'n B12 als vitamine D zijn nog steeds aan de lage kant. Voor 22/5 een afspraak gemaakt voor een maagonderzoek. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspectie van het huis i.v.m. passeren bij de notaris.
g) 29/4: laatste werkdag ivm klussen in het huis. Ik ga pas 2 juni weer aan het werk!
h) 1/5: De Grote Dag - passeren bij de notaris. Nu is er geen weg meer terug, het huis is van MIJ.
i) 2/5: 1e klusdag.
j) 6/5: de keuken wordt eruit gesloopt.
k) 7/5: laminaat en tapijt besteld.
l) 9/5: muren van de keuken gestuct.
m) 10/5: moederdag gevierd bij opa & oma.
A lot has happened the past month...
a) 6/4: the moving company brought 140 (!) boxes. I don't even have room for them empty, let alone filled...
b) 16/4: dinner at Taiwu with my fellow Chinese students. Fun!
Also: the mortgage is finally settled!
c) 17/4: attend Swan Lake with Barbara. Gorgeous costumes and scenery. Well worth it.
d) 20/4: Baloo is doing so much better. She has a healthy appetite and has gained back weight from 600g to well over 800g. The wound has healed and her hair is growing back. She no longer is in the running for 'ugliest cavy' ;)
e) 22/4: doctor's appointment at the hospital. Both my B12 and vitamin D are low. Scheduled an appointment for an endoscopy on 22/5. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspection of the house because of the notary appointment in a few days.
g) 29/4: last working day for well over a month. I'm not back to work until 2/6.
h) 1/5: the Big Day - appointment at the notary to officially obtain the house. There isn't a way back now anymore, it's MINE.
i) 2/5: 1st DIY-day.
j) 6/5: kitchen-demolition-day.
k) 7/5: ordered new flooring throughout the house.
l) 9/5: walls plastered in the kitchen.
m) 10/5: celebrated Mother's Day at my grandparents' house.
09/01/2009
Guess what? It isn't B12 after all...
Vandaag opnieuw een afspraak met de internist om de uitslagen van het bloedonderzoek van 12 december te bespreken.
Wat blijkt? Hoewel mijn waarden voor B12 aan de lage kant zijn, is dat waarschijnlijk niet het probleem. Mijn vitamine D blijkt nl. veel te laag!
Nu vermijd ik de zon zoveel mogelijk i.v.m. een verhoogd risico op huidkanker (met sproeten, rood haar en een lichte huid heb je daar ong. 10x zoveel kans op), maar het lijkt dus een beetje te zijn doorgeslagen naar de andere kant... Dus: vitamine-pilletjes, véél naar buiten en regelmatig vette vis eten is het devies.
Over 3 maanden word ik weer in het ziekenhuis terug verwacht voor controle.
Went to the hospital again today for the results of my last bloodtests.
Guess what? Although my B12-levels are a on the lower end of the scale, it probably isn't what is causing the problems. It turns out my vitamin D levels are way too low!
Ironically I try to stay out of the sun as much as possible since, being a freckled redhead, I run about 10x more risk to develop skin cancer. It appears I've been a bit TOO carefull though... So: vitamin pills, sunshine and oily fish it is.
I have another appointment in 3 months to see if things have improved.
Wat blijkt? Hoewel mijn waarden voor B12 aan de lage kant zijn, is dat waarschijnlijk niet het probleem. Mijn vitamine D blijkt nl. veel te laag!
Nu vermijd ik de zon zoveel mogelijk i.v.m. een verhoogd risico op huidkanker (met sproeten, rood haar en een lichte huid heb je daar ong. 10x zoveel kans op), maar het lijkt dus een beetje te zijn doorgeslagen naar de andere kant... Dus: vitamine-pilletjes, véél naar buiten en regelmatig vette vis eten is het devies.
Over 3 maanden word ik weer in het ziekenhuis terug verwacht voor controle.
Went to the hospital again today for the results of my last bloodtests.
Guess what? Although my B12-levels are a on the lower end of the scale, it probably isn't what is causing the problems. It turns out my vitamin D levels are way too low!
Ironically I try to stay out of the sun as much as possible since, being a freckled redhead, I run about 10x more risk to develop skin cancer. It appears I've been a bit TOO carefull though... So: vitamin pills, sunshine and oily fish it is.
I have another appointment in 3 months to see if things have improved.
29/11/2008
B12 - again
Twee maanden na het opsturen van m'n verwijsbrief kon ik gisteren eindelijk terecht in het Erasmus Medisch Centrum (EMC) in Rotterdam.
M'n moeder had heel lief aangeboden om mee te gaan, niet dat ik per sé iemand nodig had om m'n handje vast te houden maar ik had geen idee wat ik moest verwachten en behalve de aanspraak was het ook wel handig om er iemand bij te hebben die wellicht aan andere dingen zou denken dan ik.
Een half uurtje gesproken met de internist, wat testjes moeten ondergaan (bloeddruk enzo), en aardig wat vragen moeten beantwoorden. Ook meteen bloed laten prikken en een afspraak gemaakt voor over 2 weken om e.e.a. opnieuw te bespreken.
In ieder geval zit ik nu tenminste in de molen!
Two months after submitting my referral letter, I was finally allowed to see a doctor at the hospital yesterday.
My mom had very kindly offered to go with me, not to hold my hand but to keep me company and an extra set of ears is always handly when your given lots of info...
We talked to the doctor for about half an hour, and he performed some tests (blood pressure etc). I also had to have some blood drawn for new blood tests. The next appointment is set for 2 weeks from now, to discuss the results from the blood tests and come up with a treatment plan.
At least there's progress!
M'n moeder had heel lief aangeboden om mee te gaan, niet dat ik per sé iemand nodig had om m'n handje vast te houden maar ik had geen idee wat ik moest verwachten en behalve de aanspraak was het ook wel handig om er iemand bij te hebben die wellicht aan andere dingen zou denken dan ik.
Een half uurtje gesproken met de internist, wat testjes moeten ondergaan (bloeddruk enzo), en aardig wat vragen moeten beantwoorden. Ook meteen bloed laten prikken en een afspraak gemaakt voor over 2 weken om e.e.a. opnieuw te bespreken.
In ieder geval zit ik nu tenminste in de molen!
Two months after submitting my referral letter, I was finally allowed to see a doctor at the hospital yesterday.
My mom had very kindly offered to go with me, not to hold my hand but to keep me company and an extra set of ears is always handly when your given lots of info...
We talked to the doctor for about half an hour, and he performed some tests (blood pressure etc). I also had to have some blood drawn for new blood tests. The next appointment is set for 2 weeks from now, to discuss the results from the blood tests and come up with a treatment plan.
At least there's progress!
26/09/2008
B12 - continued
Vandaag de huisarts gebeld voor de uitslag van het bloedonderzoek van afgelopen maandag.
Mijn B12 waarde is opnieuw omlaag gegaan. (eerst 90, toen 190 na de vitaminepillen, en nu weer 120). De huisarts gaat een verwijsbrief maken voor de internist, hopelijk zal dan duidelijk worden waardoor het precies komt, en wat eraan gedaan kan worden.
Called my GP today for the result of Monday's blood test. My B12 has gone down again (was 90, then 190 after taking the vitamin pills, and now back to 120). The GP will write a referral so I can go to the hospital for further testing to see what causes this and what is the best treatment.
Mijn B12 waarde is opnieuw omlaag gegaan. (eerst 90, toen 190 na de vitaminepillen, en nu weer 120). De huisarts gaat een verwijsbrief maken voor de internist, hopelijk zal dan duidelijk worden waardoor het precies komt, en wat eraan gedaan kan worden.
Called my GP today for the result of Monday's blood test. My B12 has gone down again (was 90, then 190 after taking the vitamin pills, and now back to 120). The GP will write a referral so I can go to the hospital for further testing to see what causes this and what is the best treatment.
02/09/2008
Pain in the b*tt
Ik had ook gewoon op tijd naar bed moeten gaan, zoals ik van plan was. Maar nee, nog even dit, nog even dat, en voor dat je het weet schiet het in je rug. Of liever: m'n kont. Ik wist niet dat ik er überhaupt spieren had zitten... En ik deed niet eens iets geks ofzo, ik LIEP alleen maar door het huis...
Afijn, de héle nacht wakker gelegen van de pijn: ik kon amper zitten, ik kon amper lopen (knikkende knieën), ik kon amper LIGGEN. Oftewel: ik voelde me net een oud wijf... Paracetamolletje genomen. En nog 1. En rond 5 uur trok ik het niet meer en heb ik de huisartsenpost gebeld. Daar hebben ze een recept gefaxt naar de noodapotheek, en GELUKKIG had m'n vader avonddienst gehad en kon 'ie niet slapen, dus die was bereid m'n pillen op te halen en langs te brengen op dit onchristelijke tijdstip.
Zetpillen. Erg bijdehand als je zoveel pijn hebt dat je je amper kunt bewegen... Het is uiteindelijk gelukt, maar vraag niet hóe...
Werk gebeld om me ziek te melden (de 2e keer in 2 weken - hij gaat lekker...). Dokter gebeld om de afspraak die ik voor morgen had staan ivm met B12 op te schuiven naar vandaag. Uurtje geprobeerd te slapen. Naar de dokter gegaan (ruim van tevoren van huis gegaan - het is 5 min. lopen maar ik was nu eenmaal niet zo mobiel...). Diagnose: een ordinaire spier die klem zat. Ik had al visioenen van hernia's enzo, maar dat viel gelukkig mee. Nieuwe pillen gekregen (om ORAAL in te nemen dit keer). En het ook nog even over m'n B12 gehad.
M'n B12 en foliumzuur waren goed (resp. 190 en 7,5), maar ik vertrouw met name de B12test niet zo: ik denk dat het innemen van de vitaminetabletten een vertekend beeld laten zien.
De uitslag van het methylmalonzuur en de homocysteïne was nog niet binnen. We hebben afgesproken om e.e.a. nog te overleggen wanneer díe uitslagen binnen zijn en om voorlopig te stoppen met de vitaminesupplementen en over enige tijd weer te testen of m'n waarden wederom zijn gezakt. Dan wordt het tijd voor een bezoekje aan de internist voor meer specifieke tests, zoals de HOLO TC test die ik eigenlijk wil laten doen (waarbij wordt gekeken naar het type B12 in je bloed, wat een betere indicatie geeft). Waarschijnlijk moet ik dan ook een maagonderzoek ondergaan, en eerlijk gezegd zit ik daar niet echt om te springen...
Met m'n rug is het in de loop van de dag ietsje beter gegaan. De pijn is draaglijk maar nog niet weg. Als ik heb gezeten of gelegen duurt het even voordat ik weer overeind ben (en juist vandaag belden er dus allemaal mensen aan met onbenullige dingen - erg fijn). Of ik morgen ga werken hangt helemaal af van hoe ik vannacht doorkom...
I know, I should have just gone to bed on time, like I planned, and none of this would have happened. But no, just needed to do some of this, and that, and before you know it, BAM - pain in my back. Or rather: in my butt. I didn't know I even had muscles there... And I didn't do anything strange, I was just WALKING through my apartment...
Anyways, lay awake ALL NIGHT because of the pain: I could hardly sit, I could hardly walk (knees shaking), I could hardly lay down. In other words: I was feeling very old and sickly and sorry for myself... Took a pain killer. And another one. And then, around 5, I had had it and called the doctor-on-call. Who faxed a presciption to the emergency pharmacy. And luckily my dad had worked the late shift and, as it turned out, had trouble getting to sleep, so he didn't mind driving there to get the medicine and bring it over to me at this unholy hour.
Suppositories. Wonderful. And so well thought through too, when a person can hardly move - NOT. I managed, eventually. Don't ask.
Called work to call in sick (the 2nd time in 2 weeks - we're on a roll...). Called the doctor to switch the appointment I had for tomorrow regarding the B12-situation to today. Took a short nap. Went to the doctor (left very early - it's across the street but I wasn't exactly mobile...). Diagnosis: just a muscle behaving badly. I had already had visions of a slipped disc, so it didn't turn out too badly. Got new pills (to be taken ORALLY this time) And talked a bit about my B12 too.
The numbers from the tests were OK (resp. 190 for the B12 and 7,5 for the folic acid), but I don't feel too sure about the B12-result. I think the vitamin supplements may give a false indication that everything is fine.
The other results weren't back yet, so we agreed to talk them over when they're in and take it from there. For now I'm off the supplements so we can check again in a few weeks to see whether the numbers have gone down again. If so, it's time to see a specialist, who will also be able to do the HOLO TC test (amongst other things) that I want to have done, which makes a distinction between the different types of B12 in your blood giving you a more accurate reading. I'll probably also have to undergo a stomach examination, which I'm not particularly looking forward to...
In the course of today, my backpain has gotten a bit more bearable, but it's not gone yet. When I've sat or laid down for a while, it takes a while to get up again. I'm still pretty sore. (And today, of all days, all these people that I don't know and don't WANT to know rang the doorbell to sell stuff etc). Whether or not I decide to go to work tomorrow all depends on how I'll make it through the night...
Afijn, de héle nacht wakker gelegen van de pijn: ik kon amper zitten, ik kon amper lopen (knikkende knieën), ik kon amper LIGGEN. Oftewel: ik voelde me net een oud wijf... Paracetamolletje genomen. En nog 1. En rond 5 uur trok ik het niet meer en heb ik de huisartsenpost gebeld. Daar hebben ze een recept gefaxt naar de noodapotheek, en GELUKKIG had m'n vader avonddienst gehad en kon 'ie niet slapen, dus die was bereid m'n pillen op te halen en langs te brengen op dit onchristelijke tijdstip.
Zetpillen. Erg bijdehand als je zoveel pijn hebt dat je je amper kunt bewegen... Het is uiteindelijk gelukt, maar vraag niet hóe...
Werk gebeld om me ziek te melden (de 2e keer in 2 weken - hij gaat lekker...). Dokter gebeld om de afspraak die ik voor morgen had staan ivm met B12 op te schuiven naar vandaag. Uurtje geprobeerd te slapen. Naar de dokter gegaan (ruim van tevoren van huis gegaan - het is 5 min. lopen maar ik was nu eenmaal niet zo mobiel...). Diagnose: een ordinaire spier die klem zat. Ik had al visioenen van hernia's enzo, maar dat viel gelukkig mee. Nieuwe pillen gekregen (om ORAAL in te nemen dit keer). En het ook nog even over m'n B12 gehad.
M'n B12 en foliumzuur waren goed (resp. 190 en 7,5), maar ik vertrouw met name de B12test niet zo: ik denk dat het innemen van de vitaminetabletten een vertekend beeld laten zien.
De uitslag van het methylmalonzuur en de homocysteïne was nog niet binnen. We hebben afgesproken om e.e.a. nog te overleggen wanneer díe uitslagen binnen zijn en om voorlopig te stoppen met de vitaminesupplementen en over enige tijd weer te testen of m'n waarden wederom zijn gezakt. Dan wordt het tijd voor een bezoekje aan de internist voor meer specifieke tests, zoals de HOLO TC test die ik eigenlijk wil laten doen (waarbij wordt gekeken naar het type B12 in je bloed, wat een betere indicatie geeft). Waarschijnlijk moet ik dan ook een maagonderzoek ondergaan, en eerlijk gezegd zit ik daar niet echt om te springen...
Met m'n rug is het in de loop van de dag ietsje beter gegaan. De pijn is draaglijk maar nog niet weg. Als ik heb gezeten of gelegen duurt het even voordat ik weer overeind ben (en juist vandaag belden er dus allemaal mensen aan met onbenullige dingen - erg fijn). Of ik morgen ga werken hangt helemaal af van hoe ik vannacht doorkom...
I know, I should have just gone to bed on time, like I planned, and none of this would have happened. But no, just needed to do some of this, and that, and before you know it, BAM - pain in my back. Or rather: in my butt. I didn't know I even had muscles there... And I didn't do anything strange, I was just WALKING through my apartment...
Anyways, lay awake ALL NIGHT because of the pain: I could hardly sit, I could hardly walk (knees shaking), I could hardly lay down. In other words: I was feeling very old and sickly and sorry for myself... Took a pain killer. And another one. And then, around 5, I had had it and called the doctor-on-call. Who faxed a presciption to the emergency pharmacy. And luckily my dad had worked the late shift and, as it turned out, had trouble getting to sleep, so he didn't mind driving there to get the medicine and bring it over to me at this unholy hour.
Suppositories. Wonderful. And so well thought through too, when a person can hardly move - NOT. I managed, eventually. Don't ask.
Called work to call in sick (the 2nd time in 2 weeks - we're on a roll...). Called the doctor to switch the appointment I had for tomorrow regarding the B12-situation to today. Took a short nap. Went to the doctor (left very early - it's across the street but I wasn't exactly mobile...). Diagnosis: just a muscle behaving badly. I had already had visions of a slipped disc, so it didn't turn out too badly. Got new pills (to be taken ORALLY this time) And talked a bit about my B12 too.
The numbers from the tests were OK (resp. 190 for the B12 and 7,5 for the folic acid), but I don't feel too sure about the B12-result. I think the vitamin supplements may give a false indication that everything is fine.
The other results weren't back yet, so we agreed to talk them over when they're in and take it from there. For now I'm off the supplements so we can check again in a few weeks to see whether the numbers have gone down again. If so, it's time to see a specialist, who will also be able to do the HOLO TC test (amongst other things) that I want to have done, which makes a distinction between the different types of B12 in your blood giving you a more accurate reading. I'll probably also have to undergo a stomach examination, which I'm not particularly looking forward to...
In the course of today, my backpain has gotten a bit more bearable, but it's not gone yet. When I've sat or laid down for a while, it takes a while to get up again. I'm still pretty sore. (And today, of all days, all these people that I don't know and don't WANT to know rang the doorbell to sell stuff etc). Whether or not I decide to go to work tomorrow all depends on how I'll make it through the night...
24/08/2008
3 times a charm
Er is een maand voorbij sinds m'n bloed is geprikt, tijd dus om m'n B12 waarden opnieuw op te nemen. Volgens deze site is het verstandig om ook meteen te laten controleren op homocysteïne, methylmalonzuur en foliumzuur.
Afgelopen maandag had ik een afspraak gemaakt bij de huisarts om bloed te prikken, maar domdomdom, ik had 's ochtends iets gegeten en dat had niet gemogen! Bovendien kon daar niet op methylmalonzuur geprikt worden, en werd ik naar Star (= bloedprikcentrum) verwezen. Woensdag in alle vroegte opgestaan zodat ik even na 7-en (!) bij Star was. Helaas... het bloed voor de methylmalonzuurtest moest op ijs bewaard worden, wat daar niet kon, en de koerier kwam pas om 10 uur. Of ik niet een andere keer, rond 10-en, terug wilde komen...
Dus... morgen gaan we poging nr. 3 doen. Rond 10-en. Nuchter. Ben benieuwd...
It's been a month since my last blood test, so time to test my B12 values again. According to a Dutch B12-website, it is recommended also to test on some other things as well.
So I'd made an appointment for last Monday to have my blood tested, but silly me, I'd eaten something which was a big no-no! They also weren't able to test on 1 of the other things I wanted to have checked out, so they referred me to Star, a specialized center for blood testing.
On Wednesday I got up VERY early, so I could be at Star before work, and I was there just after 7 a.m. (!). However, One of the bloodsamples needed to be stored on ice, which they couldn't do, and the courier wouldn't be there until 10 a.m. If I wouldn't mind coming by some other day, around 10-ish??
So... tomorrow will be my third attempt. I'll go there, around 10. With an empty stomach. Fingers crossed...
Afgelopen maandag had ik een afspraak gemaakt bij de huisarts om bloed te prikken, maar domdomdom, ik had 's ochtends iets gegeten en dat had niet gemogen! Bovendien kon daar niet op methylmalonzuur geprikt worden, en werd ik naar Star (= bloedprikcentrum) verwezen. Woensdag in alle vroegte opgestaan zodat ik even na 7-en (!) bij Star was. Helaas... het bloed voor de methylmalonzuurtest moest op ijs bewaard worden, wat daar niet kon, en de koerier kwam pas om 10 uur. Of ik niet een andere keer, rond 10-en, terug wilde komen...
Dus... morgen gaan we poging nr. 3 doen. Rond 10-en. Nuchter. Ben benieuwd...
It's been a month since my last blood test, so time to test my B12 values again. According to a Dutch B12-website, it is recommended also to test on some other things as well.
So I'd made an appointment for last Monday to have my blood tested, but silly me, I'd eaten something which was a big no-no! They also weren't able to test on 1 of the other things I wanted to have checked out, so they referred me to Star, a specialized center for blood testing.
On Wednesday I got up VERY early, so I could be at Star before work, and I was there just after 7 a.m. (!). However, One of the bloodsamples needed to be stored on ice, which they couldn't do, and the courier wouldn't be there until 10 a.m. If I wouldn't mind coming by some other day, around 10-ish??
So... tomorrow will be my third attempt. I'll go there, around 10. With an empty stomach. Fingers crossed...
22/07/2008
Woohoo! I'm not crazy after all!
Ik heb al een hele tijd last van vage klachten. Moe. Klungelige coördinatie. Verstrooit (méér dan normaal). Twee jaar geleden ben ik er al eens mee bij de huisarts geweest maar het kwam erop neer dat ik teveel stress had en meer moest ontspannen.
Een maand of 3 geleden ontmoette ik een medescrapper die vertelde over vitamine B12-tekort. Ik herkende veel in haar verhaal. Dus op naar de huisarts, en hij ging akkoord met een bloedonderzoek.
Gisteren kreeg ik de uitslag, en wat blijkt? Veel te lage waarde. Een gezond mens heeft een waarde tussen de 150 en 350, en ik zit op 90.
Hoewel ik natuurlijk liever gewoon niks mankeer, is het ook een opluchting. Nee, het zit niet tussen m'n oren, ik stel me niet aan, mijn klachten hebben écht een aantoonbare medische oorzaak!
Vitamine B12 zit in dierlijke producten, en veganisten moeten daarom supplementen nemen om het binnen te krijgen. Eet je echter, net als ik, regelmatig vlees, dan betekent het over het algemeen dat je lichaam het niet meer opneemt uit je voeding. Een speciaal dieet volgen of supplementen slikken heeft daarom weinig zin omdat dat óók via je spijsverteringskanaal gaat. De beste oplossing is dan ook injecties. Je hele leven lang. Want je komt hier dus nooit meer vanaf.
Maar voordat ik definitief aan de injecties ga wil mijn huisarts voor de zekerheid testen of het écht niet aan mijn voeding ligt. Om hem tegemoet te komen ben ik ermee akkoord gegaan om 1 maand vitamine B-complex te slikken en daarna opnieuw een bloedonderzoek te doen om te kijken of het helpt. Ik ben er niet echt blij mee en ik betwijfel of het helpt, maar goed.
Wordt in ieder geval vervolgd...
For a while I have had these vague complaints. Tired. Clumsy coordination. Absent-minded (more than usual). Two years ago I already went to see my GP and the bottom line was that I was being to stressfull and that I needed to find a way to relax more.
About 3 months ago I met this fellow scrapper who told me about vitamin B12-deficiency. I recognised a lot from her story. So I went to my GP and he agreed to have my blood tested.
Yesterday I got the results, and guess what? While 'normal' people have a score between 150 and 350, I'm way down at 90.
Of course I'd rather be completely healthy, but at the same time it's such a relief to know that, no, it's not just in my head, I'm not a drama queen, I have a real medical condition!
Vitamin B12 is only found in animal products, so vegans need to take supplements to get their daily dose. If, like me, you do eat meat and dairy, it usually means your body, for some reason, no longer absorbs it from your food. Going on a special diet or taking supplements is therefore useless 'cause it takes the same route through your both as your food does... The best solution are injections. For the rest of your life. Because this condition is permanent.
But before sticking needles in me, my GP wants to test whether it's really not caused by my normal diet. To meet him halfway I've agreed to take vitamin supplements for a month and then do another blood test. I'm not really pleased about it and I doubt whether it'll do me any good, but hey.
To be continued...
Een maand of 3 geleden ontmoette ik een medescrapper die vertelde over vitamine B12-tekort. Ik herkende veel in haar verhaal. Dus op naar de huisarts, en hij ging akkoord met een bloedonderzoek.
Gisteren kreeg ik de uitslag, en wat blijkt? Veel te lage waarde. Een gezond mens heeft een waarde tussen de 150 en 350, en ik zit op 90.
Hoewel ik natuurlijk liever gewoon niks mankeer, is het ook een opluchting. Nee, het zit niet tussen m'n oren, ik stel me niet aan, mijn klachten hebben écht een aantoonbare medische oorzaak!
Vitamine B12 zit in dierlijke producten, en veganisten moeten daarom supplementen nemen om het binnen te krijgen. Eet je echter, net als ik, regelmatig vlees, dan betekent het over het algemeen dat je lichaam het niet meer opneemt uit je voeding. Een speciaal dieet volgen of supplementen slikken heeft daarom weinig zin omdat dat óók via je spijsverteringskanaal gaat. De beste oplossing is dan ook injecties. Je hele leven lang. Want je komt hier dus nooit meer vanaf.
Maar voordat ik definitief aan de injecties ga wil mijn huisarts voor de zekerheid testen of het écht niet aan mijn voeding ligt. Om hem tegemoet te komen ben ik ermee akkoord gegaan om 1 maand vitamine B-complex te slikken en daarna opnieuw een bloedonderzoek te doen om te kijken of het helpt. Ik ben er niet echt blij mee en ik betwijfel of het helpt, maar goed.
Wordt in ieder geval vervolgd...
For a while I have had these vague complaints. Tired. Clumsy coordination. Absent-minded (more than usual). Two years ago I already went to see my GP and the bottom line was that I was being to stressfull and that I needed to find a way to relax more.
About 3 months ago I met this fellow scrapper who told me about vitamin B12-deficiency. I recognised a lot from her story. So I went to my GP and he agreed to have my blood tested.
Yesterday I got the results, and guess what? While 'normal' people have a score between 150 and 350, I'm way down at 90.
Of course I'd rather be completely healthy, but at the same time it's such a relief to know that, no, it's not just in my head, I'm not a drama queen, I have a real medical condition!
Vitamin B12 is only found in animal products, so vegans need to take supplements to get their daily dose. If, like me, you do eat meat and dairy, it usually means your body, for some reason, no longer absorbs it from your food. Going on a special diet or taking supplements is therefore useless 'cause it takes the same route through your both as your food does... The best solution are injections. For the rest of your life. Because this condition is permanent.
But before sticking needles in me, my GP wants to test whether it's really not caused by my normal diet. To meet him halfway I've agreed to take vitamin supplements for a month and then do another blood test. I'm not really pleased about it and I doubt whether it'll do me any good, but hey.
To be continued...
Subscribe to:
Posts (Atom)