This past week I attended 2 funerals. Though I was not particularly close to both persons, it was still quite emotional and draining.
Tuesday was the funeral of my uncle's mother-in-law. Since I've known her my entire life, I felt I had to pay my respects.
The same day I learned that my mother's uncle had died on Monday. When his daughter got home and wanted to call her son to let him know his grandfather had died, she was informed that he had died as well that afternoon, due to a car accident.
In other words: my mom's cousin lost both her dad and her son within hours of eachother. My great-aunt lost both her husband and her only grandchild.
It's almost incomprehensible - it it weren't so serious, you'd think someone must have made it up.
My great-uncle's funeral was on Friday. Since my parents were away on holiday and would not get back until after the service, I represented our family by being there in support of my great-aunt. It was a very touching moment when she told us that she had been burning a candle for my grandfather (her brother) since he died last year, and would now burn a candle for her husband instead.
His grandson's funeral was on Saturday. I didn't know him, so I didn't attend. My parents had come home on Friday afternoon, so my mom went to support her aunt during this difficult time.
Two funerals in one week's time. Let me tell you, this is one personal record I would have liked to have gone without...
Showing posts with label family and friends. Show all posts
Showing posts with label family and friends. Show all posts
19/03/2012
03/05/2011
Life goes on
Despite the difficult time my mom's family is experiencing at the moment, with the recent death of both my grandparents, it's nice to be reminded that there are still joyous occasions to be celebrated as well.
Earlier today, my cousin became a dad for the 2nd time to a healthy baby boy, Alain!
At almost 9lbs and 52cms, he's off to a good start :-)
Earlier today, my cousin became a dad for the 2nd time to a healthy baby boy, Alain!
At almost 9lbs and 52cms, he's off to a good start :-)
29/04/2011
In Memoriam
Jan de Koning *2-12-1925 ~ +17-4-2011
Jannigje de Koning - de Jong *14-8-1927 ~ +27-4-2011
Photo taken on their 56th wedding anniversary 11-5-2006.
They would have been married 61 years this May.
28/04/2011
Surreal
When I visited my grandmother in hospital on Tuesday evening, she seemed to be feeling a lot better: her bloodsugar had stabilized, she was cheerful and the colour had returned to her cheeks.
However, things took a turn for the worst yesterday when she suffered from one major and a few minor heart attacks. The medical staff did everything they could, but she slipped into a coma around 3 p.m. and died at 5 p.m.
To say our family is devastated would be an understatement. Within 10 days, my mom and her siblings lost both their parents.
However, things took a turn for the worst yesterday when she suffered from one major and a few minor heart attacks. The medical staff did everything they could, but she slipped into a coma around 3 p.m. and died at 5 p.m.
To say our family is devastated would be an understatement. Within 10 days, my mom and her siblings lost both their parents.
26/04/2011
Hard times
This past week and a half have been really tough.
Last week, my granddad decided he had had enough. The previous couple of nights had been very rough on him, and he felt he could not take another night like that.
His lungs had gotten really bad lately and he was experiencing more and more difficulty breathing with all the fluid in them.
On Saturday morning I got a phone call from my mom to come to the hospice where he and my grandmom had been residing for the past couple of weeks. After discussing the situation with his doctor, granddad agreed to being administered a sedative. Due to the lack of medication and nourishment, his body would then give up, but with him being asleep, he wouldn't be uncomfortable when his body would finally shut down.
On Saturday afternoon we all said our goodbyes. Sunday morning he was gone.
It can take up to 5 days for a person's body to give up, but thankfully my grandmother did not have to witness such a drawn-out process.
My mom called me Sunday morning around 9.45 to let me know he had passed away. My first question was: what time did it happen? Bizarrely, I had woken up during the night at 3.42 a.m. (I know the exact time because I remember checking my alarm clock) and in my state of semi-conciousness I heard what sounded like a person moaning. My mom informed me granddad had died around 9.30 a.m., but when I got to the hospice some time later, I heard that he had inadvertently woken up during the night around that time! My cousin told me he had also woken up around that same time... My aunt, who spent the night at the hospice to support my grandmother, managed to get him back to sleep.
I consider myself a fairly down-to-earth person, but I do believe there is more between heaven and earth than we aware of...
The funeral was scheduled for Thursday, which obviously was a very emotional day. Although I am at peace with my granddad's death, it's very hard to see my grandmother grieving. My grandparents were together for over 65 years, nearly 61 of them as a married couple (their 61st anniversary would have been next month). I cannot imagine having to miss your spouse after so many years!
On the day before the funeral, we got a scare when my mom was involved in an accident. She was on her bicycle near their house when a dog suddenly ran across the bicycle lane and she was unable to avoid it.
She fell on her face, very hard, and had to be taken to hospital.
Fortunately it was mostly scrapes and bruises, and some suitures in her nose. For a little while, we were afraid she may have broken something or suffered a concussion and would be unable to attend the funeral. Luckily that wasn't the case.
On Friday (the day after the funeral), my aunt took my grandma to the hospital because she was in a lot of pain from a severe attack of gout. The pain medication made her feel very woozy and nauseous, and she spent the better part of 2 days vomiting...
When my parents and I were there on Easter Monday, she scared us terribly by showcasing all the symptoms of an intracranial hemorrhage. She suffered from a hemorrhage a few years ago, so we immediately called an ambulance. They performed a few tests and concluded that she was experiencing hypoglycemia instead (the symptoms are apparently very similar). My grandmom has diabetes and because of the nausea had not been eating much, which caused her blood sugar to drop dangerously low. She was taken to the hospital to be monitored, and we were informed today that she has to stay there for a few more days.
I was telling a friend of mine about these last couple of days and she reminded me that things always seem to happen in threes...
Let's hope these were our 'threes' and things will quiet down form now on, because I don't know how much more stress I can take at this point...
Last week, my granddad decided he had had enough. The previous couple of nights had been very rough on him, and he felt he could not take another night like that.
His lungs had gotten really bad lately and he was experiencing more and more difficulty breathing with all the fluid in them.
On Saturday morning I got a phone call from my mom to come to the hospice where he and my grandmom had been residing for the past couple of weeks. After discussing the situation with his doctor, granddad agreed to being administered a sedative. Due to the lack of medication and nourishment, his body would then give up, but with him being asleep, he wouldn't be uncomfortable when his body would finally shut down.
On Saturday afternoon we all said our goodbyes. Sunday morning he was gone.
It can take up to 5 days for a person's body to give up, but thankfully my grandmother did not have to witness such a drawn-out process.
My mom called me Sunday morning around 9.45 to let me know he had passed away. My first question was: what time did it happen? Bizarrely, I had woken up during the night at 3.42 a.m. (I know the exact time because I remember checking my alarm clock) and in my state of semi-conciousness I heard what sounded like a person moaning. My mom informed me granddad had died around 9.30 a.m., but when I got to the hospice some time later, I heard that he had inadvertently woken up during the night around that time! My cousin told me he had also woken up around that same time... My aunt, who spent the night at the hospice to support my grandmother, managed to get him back to sleep.
I consider myself a fairly down-to-earth person, but I do believe there is more between heaven and earth than we aware of...
The funeral was scheduled for Thursday, which obviously was a very emotional day. Although I am at peace with my granddad's death, it's very hard to see my grandmother grieving. My grandparents were together for over 65 years, nearly 61 of them as a married couple (their 61st anniversary would have been next month). I cannot imagine having to miss your spouse after so many years!
On the day before the funeral, we got a scare when my mom was involved in an accident. She was on her bicycle near their house when a dog suddenly ran across the bicycle lane and she was unable to avoid it.
She fell on her face, very hard, and had to be taken to hospital.
Fortunately it was mostly scrapes and bruises, and some suitures in her nose. For a little while, we were afraid she may have broken something or suffered a concussion and would be unable to attend the funeral. Luckily that wasn't the case.
On Friday (the day after the funeral), my aunt took my grandma to the hospital because she was in a lot of pain from a severe attack of gout. The pain medication made her feel very woozy and nauseous, and she spent the better part of 2 days vomiting...
When my parents and I were there on Easter Monday, she scared us terribly by showcasing all the symptoms of an intracranial hemorrhage. She suffered from a hemorrhage a few years ago, so we immediately called an ambulance. They performed a few tests and concluded that she was experiencing hypoglycemia instead (the symptoms are apparently very similar). My grandmom has diabetes and because of the nausea had not been eating much, which caused her blood sugar to drop dangerously low. She was taken to the hospital to be monitored, and we were informed today that she has to stay there for a few more days.
I was telling a friend of mine about these last couple of days and she reminded me that things always seem to happen in threes...
Let's hope these were our 'threes' and things will quiet down form now on, because I don't know how much more stress I can take at this point...
28/03/2011
Shocking news
Earlier this week our family learned that my aunt's Thai sister-in-law and her 2 young children were killed in a railroad accident near their home in Thailand. My aunt accompanied her brother to Thailand to make the necessary arrangements for their burial.
I can't imagine what their family must be going through at the moment...
I can't imagine what their family must be going through at the moment...
24/03/2011
Highs and lows
It´s not going well with my grandfather. He´s lost about 30kgs in the last 6 months, can no longer walk unassisted (and even then only a few steps at a time), is hooked up to an oxygen tank all day and is in constant pain, despite a very high dosage of morphine.
He´s indicated that he no longer wants to live this way, and therefore his doctor has agreed to stop all medication except pain medication. Now it´s a matter of waiting until his heart gives up. It could be days, it could be weeks, it could be months. Honestly, as far as I´m concerned, the shorter the better. This is no way to live, so I hope he won´t have to suffer for too long.
Despite this weighing heavy on my mind, fortunately there are also some bright spots I can focus on. My cavy Pluk is slowly but surely gaining weight. She had an abcess over Christmas and her recuperation took a lot of energy. She went down from 850g to as little as 515g! The vet checked her out a couple of times and determined she has a heart murmur. We even had some x-rays taken, and though her heart did not show any abnormalities, there was a questionable spot near her kidneys. It could be a tumor, it could be kidney failure, they couldn't say without having performed further tests. Since I think extensive poking and prodding would not be beneficial for Pluk´s quality of life (she´s happy and has a good appetite in general) I´ve decided to let things be for now. I did change her diet slightly and lo and behold, she gained more that 100g in the past 3 weeks! Yay!
Another bright spot: my mom celebrated her 60th birthday earlier this month. I wanted to go away for a few days this spring and then decided it would be fun to treat her to a trip for her birthday. She knows WHEN
I´m taking her and for how long, but she still doesn´t know WHERE I´m taking her... She´s constantly trying to have me spill the beans (and she has it narrowed down quite a bit), but I´ve surprised myself in not having blabbed it already :-) The goal is to spring it on her once we are at the airport. I wonder how she'll take it...
He´s indicated that he no longer wants to live this way, and therefore his doctor has agreed to stop all medication except pain medication. Now it´s a matter of waiting until his heart gives up. It could be days, it could be weeks, it could be months. Honestly, as far as I´m concerned, the shorter the better. This is no way to live, so I hope he won´t have to suffer for too long.
Despite this weighing heavy on my mind, fortunately there are also some bright spots I can focus on. My cavy Pluk is slowly but surely gaining weight. She had an abcess over Christmas and her recuperation took a lot of energy. She went down from 850g to as little as 515g! The vet checked her out a couple of times and determined she has a heart murmur. We even had some x-rays taken, and though her heart did not show any abnormalities, there was a questionable spot near her kidneys. It could be a tumor, it could be kidney failure, they couldn't say without having performed further tests. Since I think extensive poking and prodding would not be beneficial for Pluk´s quality of life (she´s happy and has a good appetite in general) I´ve decided to let things be for now. I did change her diet slightly and lo and behold, she gained more that 100g in the past 3 weeks! Yay!
Another bright spot: my mom celebrated her 60th birthday earlier this month. I wanted to go away for a few days this spring and then decided it would be fun to treat her to a trip for her birthday. She knows WHEN
I´m taking her and for how long, but she still doesn´t know WHERE I´m taking her... She´s constantly trying to have me spill the beans (and she has it narrowed down quite a bit), but I´ve surprised myself in not having blabbed it already :-) The goal is to spring it on her once we are at the airport. I wonder how she'll take it...
26/09/2010
Cancer sucks (2)
Hoewel de artsen er 3 maanden geleden nog van overtuigd waren dat de vlekjes die ze op m'n opa's longen hadden gezien waren veroorzaakt door ontstekingen, zijn ze daar nu op terug gekomen.
Afgelopen week moest opa weer op controle komen, en het bleek dat de vlekjes groter waren geworden: een teken dat het om uitzaaiingen gaat en niet om ontstekingen.
Binnenkort wordt er in overleg met de longarts gekeken hoe de behandeling verder gaat.
Behalve deze tegenslag, is opa een week of 2 geleden opnieuw gevallen met de fiets. Hij had mazzel dit keer, alleen wat schaafwonden, maar hij had heel verkeerd terecht kunnen komen en weet-ik-wat kunnen breken. De huisarts heeft hem nu min of meer verboden om nog te fietsen, dus zijn mobiliteit en onafhankelijkheid is ook weg.
Niet verwonderlijk dus dat 'ie momenteel nogal teneergeslagen is. En onze verjaardag in december kon weleens de laatste zijn die we samen vieren...
************************************************************************************
Although his doctors were convinced a few months ago that the spots they had noticed on my grandfather's lungs were caused by inflammations, they have now had to take back that assessment.
This past week, he went for another check-up and the spots appeared to have gotten bigger: a sign that they are, in fact, tumors instead of inflammations.
Soon the next course of treatment will be determined, so we'll have to wait what the doctors decide then.
That is not the only disappointment my granddad faced these recent weeks. He took another tumble with his bike, which, fortunately only left him with some scrapes and bruises, but his GP more or less forbade him to go cycling anymore, since another fall could have severe consequences.
Not surprisingly this has left him feeling depressed. It's very well possible that our shared birthday in December will be the last we celebrate together...
Afgelopen week moest opa weer op controle komen, en het bleek dat de vlekjes groter waren geworden: een teken dat het om uitzaaiingen gaat en niet om ontstekingen.
Binnenkort wordt er in overleg met de longarts gekeken hoe de behandeling verder gaat.
Behalve deze tegenslag, is opa een week of 2 geleden opnieuw gevallen met de fiets. Hij had mazzel dit keer, alleen wat schaafwonden, maar hij had heel verkeerd terecht kunnen komen en weet-ik-wat kunnen breken. De huisarts heeft hem nu min of meer verboden om nog te fietsen, dus zijn mobiliteit en onafhankelijkheid is ook weg.
Niet verwonderlijk dus dat 'ie momenteel nogal teneergeslagen is. En onze verjaardag in december kon weleens de laatste zijn die we samen vieren...
************************************************************************************
Although his doctors were convinced a few months ago that the spots they had noticed on my grandfather's lungs were caused by inflammations, they have now had to take back that assessment.
This past week, he went for another check-up and the spots appeared to have gotten bigger: a sign that they are, in fact, tumors instead of inflammations.
Soon the next course of treatment will be determined, so we'll have to wait what the doctors decide then.
That is not the only disappointment my granddad faced these recent weeks. He took another tumble with his bike, which, fortunately only left him with some scrapes and bruises, but his GP more or less forbade him to go cycling anymore, since another fall could have severe consequences.
Not surprisingly this has left him feeling depressed. It's very well possible that our shared birthday in December will be the last we celebrate together...
10/07/2010
Three times a charm
... maar wanneer Opa binnen 1 maand 3x in het ziekenhuis beland gaat de lol er toch een beetje af.
Eerst werd 'ie met een op hol geslagen rikketik van de huisarts doorgestuurd, de week erop moest 'ie op controle komen voor z'n longen (gelukkig ziet het er goed uit) om 2 weken later van z'n nieuwe electrische fiets te vallen en z'n elleboog te breken...
Ik heb 'm vorige week een beterschapskaartje gestuurd. Of 'ie al in aanmerking kwam voor kwantumkorting...
... but when Gramps ends up in the hospital three times in one month, a bit of the charm gets lost.
First his GP sent him along because his heart rate was irregular, the following week was his scheduled check-up appointment for his lungs (fortunately everything looked OK) and then 2 weeks later he was test riding his new electrical bike and took a tumble, causing a broken elbow.
I sent him a get-well-card last week. And asked whether he was eligible for some kind of frequent visitor discount already...
Eerst werd 'ie met een op hol geslagen rikketik van de huisarts doorgestuurd, de week erop moest 'ie op controle komen voor z'n longen (gelukkig ziet het er goed uit) om 2 weken later van z'n nieuwe electrische fiets te vallen en z'n elleboog te breken...
Ik heb 'm vorige week een beterschapskaartje gestuurd. Of 'ie al in aanmerking kwam voor kwantumkorting...
... but when Gramps ends up in the hospital three times in one month, a bit of the charm gets lost.
First his GP sent him along because his heart rate was irregular, the following week was his scheduled check-up appointment for his lungs (fortunately everything looked OK) and then 2 weeks later he was test riding his new electrical bike and took a tumble, causing a broken elbow.
I sent him a get-well-card last week. And asked whether he was eligible for some kind of frequent visitor discount already...
06/07/2010
Sienna has a baby sister!
Vanochtend om 8.08u is Livia Sara geboren!
Livia Sara was born at 8.08 a.m. this morning!
Livia Sara was born at 8.08 a.m. this morning!
09/06/2010
Good news
De bank waarbij ik werk heeft i.v.m. de economische crisis staatssteun ontvangen en heeft zich als doel gesteld dit binnen 5 jaar terug te betalen.
Als bijdrage hierin zijn veel afdelingen gevraagd om te reorganiseren en gisteren werd de uitslag bekend voor onze afdeling.
Doordat er al verschillende collega's de afgelopen maanden een andere baan (binnen en buiten de bank) hadden gevonden, is de schade gelukkig beperkt gebleven en zijn er geen gedwongen ontslagen gevallen binnen ons team. Ook ik ben dus voorlopig weer even zeker van een baan! (in ieder geval tot de volgende reorganisatie...)
Nog meer goed nieuws: opa heeft te horen gekregen dat het vlekje dat 3 maanden geleden op z'n andere long was gevonden, waarschijnlijk een ontsteking is geweest waarvan nu niks meer is te zien. Bovendien bleek ook dat de behandeling van zijn ene long goed aanslaat.
Na deze enerverende weken ben ik wel weer even toe aan rust in de tent...
*************************************************************************************
The bank for which I work received government aid due to the global economic crisis and has set itself the goal to pay everything back within 5 years.
Every department has been requested to make its contribution by restructuring and yesterday we learned what that effectively means for our department.
Since several colleagues already went and got another job beforehand (both within and outside the bank), the damage to our team was limited and nobody was fired. So I still have a job, at least until the NEXT restructuring plan...
More good news: the doctor told my grandfather that the new spots they found on his lungs most likely are traces left over from past inflammations. Also, the treatment of his lung tumor still seems to be effective.
I could do with a bit of peace and quiet after all the stress of the past few weeks...
Als bijdrage hierin zijn veel afdelingen gevraagd om te reorganiseren en gisteren werd de uitslag bekend voor onze afdeling.
Doordat er al verschillende collega's de afgelopen maanden een andere baan (binnen en buiten de bank) hadden gevonden, is de schade gelukkig beperkt gebleven en zijn er geen gedwongen ontslagen gevallen binnen ons team. Ook ik ben dus voorlopig weer even zeker van een baan! (in ieder geval tot de volgende reorganisatie...)
Nog meer goed nieuws: opa heeft te horen gekregen dat het vlekje dat 3 maanden geleden op z'n andere long was gevonden, waarschijnlijk een ontsteking is geweest waarvan nu niks meer is te zien. Bovendien bleek ook dat de behandeling van zijn ene long goed aanslaat.
Na deze enerverende weken ben ik wel weer even toe aan rust in de tent...
*************************************************************************************
The bank for which I work received government aid due to the global economic crisis and has set itself the goal to pay everything back within 5 years.
Every department has been requested to make its contribution by restructuring and yesterday we learned what that effectively means for our department.
Since several colleagues already went and got another job beforehand (both within and outside the bank), the damage to our team was limited and nobody was fired. So I still have a job, at least until the NEXT restructuring plan...
More good news: the doctor told my grandfather that the new spots they found on his lungs most likely are traces left over from past inflammations. Also, the treatment of his lung tumor still seems to be effective.
I could do with a bit of peace and quiet after all the stress of the past few weeks...
04/06/2010
Cancer sucks
Een tijdje terug ben ik bij de dermatoloog geweest om wat moedervlekken weg te laten halen, puur voor cosmetische redenen (Ik vond ze lelijk en schijnbaar ben ik toch ijdeler dan ik dacht). Er zijn toen van 1 plekje wat cellen weggeschraapt voor onderzoek, en het bleek uiteindelijk helemaal weggehaald te moeten worden. Vandaag had ik daarvoor een afspraak in het ziekenhuis.
Ik was in eerste instantie in de veronderstelling dat het een preventieve maatregel was, en groot was dan ook mijn verbazing toen ik vanmiddag te horen kreeg dat het wel degelijk huidkanker betrof. Een niet-levensbedreigende vorm weliswaar (een zgn. basaalcelcarcinoom), maar toch... Het zet je wel even aan het denken.
Nu is het de laatste anderhalf jaar toch al raak qua kanker in mijn omgeving...
- vorig jaar januari werd er bij een collega borstkanker geconstateerd. Gelukkig is de behandeling goed verlopen. Na een jaar uit de roulatie te zijn geweest, is ze een aantal maanden geleden weer begonnen met werken.
- rond dezelfde periode hoorde de tante van een (inmiddels ex-) collega dat ze borstkanker had. Twee maanden later is ze overleden.
- vorig jaar mei werd bij mijn opa longkanker geconstateerd. De behandeling heeft aangeslagen, maar bij de laatste controle leek het erop dat er een nieuw plekje op zijn andere long zit. Komende week moet hij opnieuw terugkomen in het ziekenhuis en horen we of hij ook hiervoor behandeld zal moeten worden.
- bij een kennis die ik ken via het scrapbooken is vorig jaar zomer baarmoederhalskanker vastgesteld. Inmiddels is de behandeling afgerond en gaat het weer goed met haar.
- vorig jaar zomer is de oom van een collega overleden aan kanker. Hij was terminaal en heeft uiteindelijk voor euthenasie gekozen.
- vorig jaar augustus heeft de zus van mijn tante een borstoperatie i.v.m. borstkanker ondergaan.
- in het najaar is een oud-collega overleden aan huidkanker.
- rond november werd bij een collega van mijn vader leverkanker geconstateerd. Het was al te ver gevorderd om te kunnen behandelen. 4 Mei van dit jaar was de uitvaart.
Je zou er bijna depressief van worden...
***********************************************************************************
A while back I visited the dermatologist to have some moles removed, purely for cosmetic reasons (apparently I'm more vain than I'd like to admit...). They removed a few cells from one spot for testing, and today I had the appointment to have the spot completely removed.
Initially I thought it was a precaution because the spot might become a problem in the future, so imagine my surprise when I was told it already was skin cancer. A non-life-threatening form of skin cancer (a so-called basal cell carcinoma), but skin cancer nonetheless so it does make you think.
Unfortunately cancer has reared its ugly head a lot around me these past 18 months or so:
- a colleague of mine was diagnosed with breast cancer in January of last year. She underwent treatment all year, which fortunately went well, and has slowly been making a comeback at work for a few months now.
- around the same time, the aunt of a former colleague was diagnosed with breast cancer as well. Unfortunately there was nothing that could be done for her and she died 2 months later.
- in May of last year, my granddad was diagnosed with lung cancer. So far the treatment seemed to be effective, but on his last check-up they noticed some new spots on his lungs. He has a doctor’s appointment next week to discuss the options.
- an acquaintance I know through scrapbooking was diagnosed with cervical cancer last year. They caught it in time and after extensive treatment, she’s been pronounced ‘clean’.
- during the summer, a colleague’s uncle died of cancer. There was no further treatment possible, and he made the choice to be euthanized.
- last August, the sister of one of my aunts (by marriage) lost one of her breasts due to breast cancer.
- ai autumn, a former colleague lost the battle to skin cancer.
- around November, one of my dad’s friends and colleagues was diagnosed with inoperable liver cancer. He died a few weeks ago.
It’s almost enough to make you depressed…
Ik was in eerste instantie in de veronderstelling dat het een preventieve maatregel was, en groot was dan ook mijn verbazing toen ik vanmiddag te horen kreeg dat het wel degelijk huidkanker betrof. Een niet-levensbedreigende vorm weliswaar (een zgn. basaalcelcarcinoom), maar toch... Het zet je wel even aan het denken.
Nu is het de laatste anderhalf jaar toch al raak qua kanker in mijn omgeving...
- vorig jaar januari werd er bij een collega borstkanker geconstateerd. Gelukkig is de behandeling goed verlopen. Na een jaar uit de roulatie te zijn geweest, is ze een aantal maanden geleden weer begonnen met werken.
- rond dezelfde periode hoorde de tante van een (inmiddels ex-) collega dat ze borstkanker had. Twee maanden later is ze overleden.
- vorig jaar mei werd bij mijn opa longkanker geconstateerd. De behandeling heeft aangeslagen, maar bij de laatste controle leek het erop dat er een nieuw plekje op zijn andere long zit. Komende week moet hij opnieuw terugkomen in het ziekenhuis en horen we of hij ook hiervoor behandeld zal moeten worden.
- bij een kennis die ik ken via het scrapbooken is vorig jaar zomer baarmoederhalskanker vastgesteld. Inmiddels is de behandeling afgerond en gaat het weer goed met haar.
- vorig jaar zomer is de oom van een collega overleden aan kanker. Hij was terminaal en heeft uiteindelijk voor euthenasie gekozen.
- vorig jaar augustus heeft de zus van mijn tante een borstoperatie i.v.m. borstkanker ondergaan.
- in het najaar is een oud-collega overleden aan huidkanker.
- rond november werd bij een collega van mijn vader leverkanker geconstateerd. Het was al te ver gevorderd om te kunnen behandelen. 4 Mei van dit jaar was de uitvaart.
Je zou er bijna depressief van worden...
***********************************************************************************
A while back I visited the dermatologist to have some moles removed, purely for cosmetic reasons (apparently I'm more vain than I'd like to admit...). They removed a few cells from one spot for testing, and today I had the appointment to have the spot completely removed.
Initially I thought it was a precaution because the spot might become a problem in the future, so imagine my surprise when I was told it already was skin cancer. A non-life-threatening form of skin cancer (a so-called basal cell carcinoma), but skin cancer nonetheless so it does make you think.
Unfortunately cancer has reared its ugly head a lot around me these past 18 months or so:
- a colleague of mine was diagnosed with breast cancer in January of last year. She underwent treatment all year, which fortunately went well, and has slowly been making a comeback at work for a few months now.
- around the same time, the aunt of a former colleague was diagnosed with breast cancer as well. Unfortunately there was nothing that could be done for her and she died 2 months later.
- in May of last year, my granddad was diagnosed with lung cancer. So far the treatment seemed to be effective, but on his last check-up they noticed some new spots on his lungs. He has a doctor’s appointment next week to discuss the options.
- an acquaintance I know through scrapbooking was diagnosed with cervical cancer last year. They caught it in time and after extensive treatment, she’s been pronounced ‘clean’.
- during the summer, a colleague’s uncle died of cancer. There was no further treatment possible, and he made the choice to be euthanized.
- last August, the sister of one of my aunts (by marriage) lost one of her breasts due to breast cancer.
- ai autumn, a former colleague lost the battle to skin cancer.
- around November, one of my dad’s friends and colleagues was diagnosed with inoperable liver cancer. He died a few weeks ago.
It’s almost enough to make you depressed…
03/06/2010
When it rains, it pours
Gisteren belde m'n moeder op: m'n opa voelde zich niet lekker, en na een bezoekje aan de huisarts mocht 'ie meteen door naar het ziekenhuis vanwege hartritmestoornissen.
Hij is een nachtje ter observatie gebleven en mocht vandaag gelukkig weer naar huis, maar moet voorlopig wel aan de bloedverdunners.
En als extra bonus mag 'ie volgende week ter controle langs bij de longarts en bekijken ze of het vlekje dat ze 3 maanden geleden op z'n ándere long hebben gevonden opnieuw kanker is...
Toen m'n ouders 'm in het ziekenhuis op gingen halen, hadden ze nog een vervelende mededeling: z'n jongste zus was dat weekend overleden. Ze is gisterochtend in huis gevonden door haar dochter.
En het verhaal wordt nog erger: zaterdagochtend had ze bij een medewerker van het verzorgingstehuis waar ze woonde aangegeven dat ze zo'n last had van hoofdpijn. Die schijnt daarop gezegd te hebben dat ze maar een paracetamolletje moest innemen. Ze blijkt later die dag te zijn overleden aan een hersenbloeding, en is dus pas gisteren door haar dochter gevonden toen die op visite kwam.
Het was blijkbaar teveel moeite voor de mensen van het verzorgingstehuis om even te checken of het wel goed ging met haar...
Hij is een nachtje ter observatie gebleven en mocht vandaag gelukkig weer naar huis, maar moet voorlopig wel aan de bloedverdunners.
En als extra bonus mag 'ie volgende week ter controle langs bij de longarts en bekijken ze of het vlekje dat ze 3 maanden geleden op z'n ándere long hebben gevonden opnieuw kanker is...
Toen m'n ouders 'm in het ziekenhuis op gingen halen, hadden ze nog een vervelende mededeling: z'n jongste zus was dat weekend overleden. Ze is gisterochtend in huis gevonden door haar dochter.
En het verhaal wordt nog erger: zaterdagochtend had ze bij een medewerker van het verzorgingstehuis waar ze woonde aangegeven dat ze zo'n last had van hoofdpijn. Die schijnt daarop gezegd te hebben dat ze maar een paracetamolletje moest innemen. Ze blijkt later die dag te zijn overleden aan een hersenbloeding, en is dus pas gisteren door haar dochter gevonden toen die op visite kwam.
Het was blijkbaar teveel moeite voor de mensen van het verzorgingstehuis om even te checken of het wel goed ging met haar...
18/04/2010
Girl's day out
Het heeft wat voeten in de aarde en een aantal verzette data gekost, maar gisteren hadden m'n vriendinnen en ik dan eíndelijk ons meidendagje.
's Ochtends gingen 4 van de meiden alvast relaxen bij Urban Oasis in Den Haag. Daarna ontmoetten een andere vriendin en ik hen daar (na eerst een toeristische route door Den Haag te hebben gevolgd - we wisten het beter dan de TomTom...) en zijn we naar Dudok gegaan voor een Afternoon Tea. Vervolgens de stad in om te shoppen en een terrasje te pikken.
Eén van de meiden was het weekend ervoor geblesseerd geraakt tijdens het sporten en kon niet mee. 's Avonds zijn we bij haar langsgegaan en hebben we pizza's besteld.
Al met al een gezellig dagje!
's Ochtends gingen 4 van de meiden alvast relaxen bij Urban Oasis in Den Haag. Daarna ontmoetten een andere vriendin en ik hen daar (na eerst een toeristische route door Den Haag te hebben gevolgd - we wisten het beter dan de TomTom...) en zijn we naar Dudok gegaan voor een Afternoon Tea. Vervolgens de stad in om te shoppen en een terrasje te pikken.
Eén van de meiden was het weekend ervoor geblesseerd geraakt tijdens het sporten en kon niet mee. 's Avonds zijn we bij haar langsgegaan en hebben we pizza's besteld.
Al met al een gezellig dagje!
16/04/2010
Big Day
Vandaag was het dan zover, de dag waar ik al weken naartoe leef: het CDCS examen. En zoals het iemand met *NUL* zelfdiscipline betaamt, moest er nog aardig wat last-minute geblokt worden :)
Grappig genoeg was de eerste persoon die ik in de examenruimte zag een oud-collega die tegenwoordig bij Deutsche Bank (tot 1 april HBU) werkt, dus we hebben gezellig nog even zitten kletsen.
Al met al viel het examen me mee (misschien moet ik dat niet al te hard roepen tot ik de uitslag heb??).Vooral het gedeelte waar ik het meest tegenop zag, het echte doc checken, bleek beter te doen dan verwacht. Het scheelde een stuk dan je uit 10 afwijkingen moest kiezen welke 5 van toepassing waren zodat je gericht kon checken, en niet alle documenten minitieus hoefde door te spitten.
Bij de meerkeuzevragen zaten er wel een aantal bij waarbij je maar 1 antwoord mocht kiezen en waarvan ik dacht dat er eigenlijk twéé wel aannemelijk waren... (en helaas kon ik hierbij niet het publiek om hulp vragen, de 50-50 inzetten of iemand bellen...)
En ondanks de verhalen van hoge tijdsdruk van collega's die het examen in voorgaande jaren hebben gedaan, was ik zelfs een half uur vóór tijd klaar. Ik had nog wel alles door kunnen lezen, maar dan ga je toch maar twijfelen, dus dat heb ik niet gedaan.
Toen ik 's avonds thuiskwam, belde m'n vader me op dat ik soort-van-tante ben geworden (klinkt beter dan achternicht). Mijn neef is vader geworden! Het is een jongetje en hij heet Matthew. Hij is 5 weken te vroeg geboren, omdat de vriendin van m'n neef last had van zwangerschapsvergiftigingsverschijnselen (leuk Scrabble-woord...), waardoor ze de bevalling hebben opgewekt.
Voor zover ik heb gehoord gaat alles naar omstandigheden goed, maar moet het ventje nog even in het ziekenhuis blijven.
Zo zijn er geen kleinkinderen, en zo 2 in 1 jaar...
Én, ook niet onbelangrijk, vandaag verscheen de Nederlandse vertaling van Breaking Dawn, Morgenrood, het 4e deel in de Twilight-serie. Ik ken het verhaal natuurlijk allang, maar nu is de serie tenminste compleet in m'n boekenkast :)
Grappig genoeg was de eerste persoon die ik in de examenruimte zag een oud-collega die tegenwoordig bij Deutsche Bank (tot 1 april HBU) werkt, dus we hebben gezellig nog even zitten kletsen.
Al met al viel het examen me mee (misschien moet ik dat niet al te hard roepen tot ik de uitslag heb??).Vooral het gedeelte waar ik het meest tegenop zag, het echte doc checken, bleek beter te doen dan verwacht. Het scheelde een stuk dan je uit 10 afwijkingen moest kiezen welke 5 van toepassing waren zodat je gericht kon checken, en niet alle documenten minitieus hoefde door te spitten.
Bij de meerkeuzevragen zaten er wel een aantal bij waarbij je maar 1 antwoord mocht kiezen en waarvan ik dacht dat er eigenlijk twéé wel aannemelijk waren... (en helaas kon ik hierbij niet het publiek om hulp vragen, de 50-50 inzetten of iemand bellen...)
En ondanks de verhalen van hoge tijdsdruk van collega's die het examen in voorgaande jaren hebben gedaan, was ik zelfs een half uur vóór tijd klaar. Ik had nog wel alles door kunnen lezen, maar dan ga je toch maar twijfelen, dus dat heb ik niet gedaan.
Toen ik 's avonds thuiskwam, belde m'n vader me op dat ik soort-van-tante ben geworden (klinkt beter dan achternicht). Mijn neef is vader geworden! Het is een jongetje en hij heet Matthew. Hij is 5 weken te vroeg geboren, omdat de vriendin van m'n neef last had van zwangerschapsvergiftigingsverschijnselen (leuk Scrabble-woord...), waardoor ze de bevalling hebben opgewekt.
Voor zover ik heb gehoord gaat alles naar omstandigheden goed, maar moet het ventje nog even in het ziekenhuis blijven.
Zo zijn er geen kleinkinderen, en zo 2 in 1 jaar...
Én, ook niet onbelangrijk, vandaag verscheen de Nederlandse vertaling van Breaking Dawn, Morgenrood, het 4e deel in de Twilight-serie. Ik ken het verhaal natuurlijk allang, maar nu is de serie tenminste compleet in m'n boekenkast :)
22/02/2010
That's #3. And #4.
Since m'n 17e wilde ik een tatouage. Een collega van de winkel waar ik zaterdag's werkte had een Ohm-teken op haar rechterschouder ('k had toen nog géén idee wat het precies was...) en dat vond ik ontzettend stoer.
Ruim 10 jaar later was het zover: m'n 1e tatouage, op, waarschijnlijk niet geheel toevallig, m'n rechterschouder. Het jaar erop volgde de 2e, op m'n rechterenkel.
Na de 2e, riep m'n vader spontaan: bij de volgende ga ik mee! Dus toen het opnieuw begon te kriebelen, polste ik of 'ie van gedachte was veranderd.
Nee dus.
Het heeft even wat voeten in de aarde gehad (ongeveer 2 jaar en een paar verzette afspraken...), maar vanmiddag was het dan toch zover: tattoo 3 en 4 zijn gezet, en pa heeft er ook 1.
Op z'n rechterschouder :)
I've wanted a tattoo since I was 17. A colleague of mine at my weekend job had the Ohm-sign on her right shoulder and even though I didn't know what it was, I was intrigued.
A decade later I got my first tatoo, on, probably not entirely coincidental, my right shoulder. A year later, I got the 2nd on my right ankle.
After that 2nd one, my dad exclaimed that the next time I'd get one, he'd get one too. So when I started thinking about another one, I asked him whether he'd changed his mind or not.
Amazingly, he hadn't.
It's taken a while (approx 2 years and several rescheduled appointments...) but today was the day at last: tattoos #3 and #4 now grace my body, and dad got one too.
On his right shoulder :)
Ruim 10 jaar later was het zover: m'n 1e tatouage, op, waarschijnlijk niet geheel toevallig, m'n rechterschouder. Het jaar erop volgde de 2e, op m'n rechterenkel.
Na de 2e, riep m'n vader spontaan: bij de volgende ga ik mee! Dus toen het opnieuw begon te kriebelen, polste ik of 'ie van gedachte was veranderd.
Nee dus.
Het heeft even wat voeten in de aarde gehad (ongeveer 2 jaar en een paar verzette afspraken...), maar vanmiddag was het dan toch zover: tattoo 3 en 4 zijn gezet, en pa heeft er ook 1.
Op z'n rechterschouder :)
I've wanted a tattoo since I was 17. A colleague of mine at my weekend job had the Ohm-sign on her right shoulder and even though I didn't know what it was, I was intrigued.
A decade later I got my first tatoo, on, probably not entirely coincidental, my right shoulder. A year later, I got the 2nd on my right ankle.
After that 2nd one, my dad exclaimed that the next time I'd get one, he'd get one too. So when I started thinking about another one, I asked him whether he'd changed his mind or not.
Amazingly, he hadn't.
It's taken a while (approx 2 years and several rescheduled appointments...) but today was the day at last: tattoos #3 and #4 now grace my body, and dad got one too.
On his right shoulder :)
10/05/2009
Hiatus
Er is een hoop gebeurd de laatste maand...
a) 6/4: het verhuisbedrijf komt 140 (!) verhuisdozen brengen. Ik kan ze leeg niet eens kwijt, laat staan VOL...
b) 16/4: met de medestudenten van Chinese les uit eten bij Taiwu. Gezellig!
En: de hypotheek is ein-de-lijk rond!
c) 17/4: met Barbara naar het Zwanenmeer in het Nieuwe Luxor. Schitterende decors en kostuums. Echt de moeite waard.
d) 20/4: het gaat de goede kant op met Baloo. Ze vreet inmiddels als een dijker en is van 600g weer aangekomen tot ruim 800g. De wond is dicht en haar haartjes groeien weer terug. Ze is niet meer in de race voor 'lelijkste caviaatje' ;)
e) 22/4: controle-afspraak bij de internist. Zowel m'n B12 als vitamine D zijn nog steeds aan de lage kant. Voor 22/5 een afspraak gemaakt voor een maagonderzoek. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspectie van het huis i.v.m. passeren bij de notaris.
g) 29/4: laatste werkdag ivm klussen in het huis. Ik ga pas 2 juni weer aan het werk!
h) 1/5: De Grote Dag - passeren bij de notaris. Nu is er geen weg meer terug, het huis is van MIJ.
i) 2/5: 1e klusdag.
j) 6/5: de keuken wordt eruit gesloopt.
k) 7/5: laminaat en tapijt besteld.
l) 9/5: muren van de keuken gestuct.
m) 10/5: moederdag gevierd bij opa & oma.
A lot has happened the past month...
a) 6/4: the moving company brought 140 (!) boxes. I don't even have room for them empty, let alone filled...
b) 16/4: dinner at Taiwu with my fellow Chinese students. Fun!
Also: the mortgage is finally settled!
c) 17/4: attend Swan Lake with Barbara. Gorgeous costumes and scenery. Well worth it.
d) 20/4: Baloo is doing so much better. She has a healthy appetite and has gained back weight from 600g to well over 800g. The wound has healed and her hair is growing back. She no longer is in the running for 'ugliest cavy' ;)
e) 22/4: doctor's appointment at the hospital. Both my B12 and vitamin D are low. Scheduled an appointment for an endoscopy on 22/5. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspection of the house because of the notary appointment in a few days.
g) 29/4: last working day for well over a month. I'm not back to work until 2/6.
h) 1/5: the Big Day - appointment at the notary to officially obtain the house. There isn't a way back now anymore, it's MINE.
i) 2/5: 1st DIY-day.
j) 6/5: kitchen-demolition-day.
k) 7/5: ordered new flooring throughout the house.
l) 9/5: walls plastered in the kitchen.
m) 10/5: celebrated Mother's Day at my grandparents' house.
a) 6/4: het verhuisbedrijf komt 140 (!) verhuisdozen brengen. Ik kan ze leeg niet eens kwijt, laat staan VOL...
b) 16/4: met de medestudenten van Chinese les uit eten bij Taiwu. Gezellig!
En: de hypotheek is ein-de-lijk rond!
c) 17/4: met Barbara naar het Zwanenmeer in het Nieuwe Luxor. Schitterende decors en kostuums. Echt de moeite waard.
d) 20/4: het gaat de goede kant op met Baloo. Ze vreet inmiddels als een dijker en is van 600g weer aangekomen tot ruim 800g. De wond is dicht en haar haartjes groeien weer terug. Ze is niet meer in de race voor 'lelijkste caviaatje' ;)
e) 22/4: controle-afspraak bij de internist. Zowel m'n B12 als vitamine D zijn nog steeds aan de lage kant. Voor 22/5 een afspraak gemaakt voor een maagonderzoek. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspectie van het huis i.v.m. passeren bij de notaris.
g) 29/4: laatste werkdag ivm klussen in het huis. Ik ga pas 2 juni weer aan het werk!
h) 1/5: De Grote Dag - passeren bij de notaris. Nu is er geen weg meer terug, het huis is van MIJ.
i) 2/5: 1e klusdag.
j) 6/5: de keuken wordt eruit gesloopt.
k) 7/5: laminaat en tapijt besteld.
l) 9/5: muren van de keuken gestuct.
m) 10/5: moederdag gevierd bij opa & oma.
A lot has happened the past month...
a) 6/4: the moving company brought 140 (!) boxes. I don't even have room for them empty, let alone filled...
b) 16/4: dinner at Taiwu with my fellow Chinese students. Fun!
Also: the mortgage is finally settled!
c) 17/4: attend Swan Lake with Barbara. Gorgeous costumes and scenery. Well worth it.
d) 20/4: Baloo is doing so much better. She has a healthy appetite and has gained back weight from 600g to well over 800g. The wound has healed and her hair is growing back. She no longer is in the running for 'ugliest cavy' ;)
e) 22/4: doctor's appointment at the hospital. Both my B12 and vitamin D are low. Scheduled an appointment for an endoscopy on 22/5. Woohoo - NOT.
f) 27/4: inspection of the house because of the notary appointment in a few days.
g) 29/4: last working day for well over a month. I'm not back to work until 2/6.
h) 1/5: the Big Day - appointment at the notary to officially obtain the house. There isn't a way back now anymore, it's MINE.
i) 2/5: 1st DIY-day.
j) 6/5: kitchen-demolition-day.
k) 7/5: ordered new flooring throughout the house.
l) 9/5: walls plastered in the kitchen.
m) 10/5: celebrated Mother's Day at my grandparents' house.
28/03/2009
Dinner
Het was ei-gen-lijk de bedoeling dat ik gisteravond met mijn moeder naar de nieuwe voorstelling van Herman Finkers zou gaan. Maar vanwege ziekte zijn al zijn voorstellingen tot nader order afgelast.
Omdat een vriend van mij binnenkort het ziekenhuis in moet en dan voor langere tijd uit de running zal zijn, ben ik gisteren met hen uit eten geweest bij de lokale Griek.
Zoals gebruikelijk erg gezellig, en gelukkig beschikt hij over de nodige zelfspot en galgenhumor over wat hem te wachten staat... ("Het zal wel even duren voordat ik lopen met die prothese onder de knie heb - aangezien ik geen knie meer zal hebben!")
I was supposed to go to the theater with my mom to see the latest show by Herman Finkers yesterday, but due to illness all his shows have been cancelled for the time being.
And since a friend of mine will have to go into hospital shortly, I went out to dinner at the local Greek restaurant with him and his wife instead.
As usual we had a fun time, and fortunatley he can look at his future with a sense of self-mockery ("It will take a while before I get the hang of walking with that prosthetic limb (literally in Dutch: get it under my knee) - especially since I won't HAVE a knee anymore!")
Omdat een vriend van mij binnenkort het ziekenhuis in moet en dan voor langere tijd uit de running zal zijn, ben ik gisteren met hen uit eten geweest bij de lokale Griek.
Zoals gebruikelijk erg gezellig, en gelukkig beschikt hij over de nodige zelfspot en galgenhumor over wat hem te wachten staat... ("Het zal wel even duren voordat ik lopen met die prothese onder de knie heb - aangezien ik geen knie meer zal hebben!")
I was supposed to go to the theater with my mom to see the latest show by Herman Finkers yesterday, but due to illness all his shows have been cancelled for the time being.
And since a friend of mine will have to go into hospital shortly, I went out to dinner at the local Greek restaurant with him and his wife instead.
As usual we had a fun time, and fortunatley he can look at his future with a sense of self-mockery ("It will take a while before I get the hang of walking with that prosthetic limb (literally in Dutch: get it under my knee) - especially since I won't HAVE a knee anymore!")
15/03/2009
Tough luck
Ruim 2 jaar geleden maakte een vriend van mij een glijer met een brommer en lag van top tot teen open. Hij had o.a. verschillende verbrijzelde botten in z'n been die met pinnen weer aan elkaar werden gezet. Na een goede maand viel er ineens een plekje op zijn huid op, net op de grens waar het gips zat. Hij bleek een botetende bacterie te hebben. Dat betekende dat 'ie aan de antibiotica moest en verdere operaties voorlopig uitgesloten waren.
Gelukkig deed de antibiotica z'n werk en kon hij na een aantal weken verder gaan met revalideren.
Eind goed, al goed zou je zeggen. Helaas.
Enige tijd geleden keerde de bacterie terug. Dus moest 'ie opnieuw het ziekenhuis in en opnieuw aan de antibiotica.
Vandaag kreeg ik een telefoontje. Dit keer is de kuur niet aangeslagen en om te voorkomen dat de bacterie zich door de rest van zijn lichaam verspreid, ziet het ernaar uit dat z'n been zal moeten worden geamputeerd.
En dat allemaal omdat 'ie slipte op een glad fietspad...
A little over 2 years ago, a friend of mine fell with his moped. Among his injuries were numerous leg fractures, that were repaired with steel pins. After about a month, he noticed a strange spot on his skin, around the edge of the plaster cast on his leg. It turned out he had a bone-eating bacteria in his leg. That meant high doses of antibiotics and no reconstructive surgery for a while.
Fortunately the antibiotics worked and after a few weeks he could focus on his recovery again.
All's well that ends well, or so one would think...
A while ago, the bacteria returned. So it was back to the hospital and a new round of antibiotics.
He called me today. The bacteria seems resistent this time. To prevent it will spread to the rest of his body, it's not unlikely that his leg will need to be amputated.
And all because he fell on a slippery road...
Gelukkig deed de antibiotica z'n werk en kon hij na een aantal weken verder gaan met revalideren.
Eind goed, al goed zou je zeggen. Helaas.
Enige tijd geleden keerde de bacterie terug. Dus moest 'ie opnieuw het ziekenhuis in en opnieuw aan de antibiotica.
Vandaag kreeg ik een telefoontje. Dit keer is de kuur niet aangeslagen en om te voorkomen dat de bacterie zich door de rest van zijn lichaam verspreid, ziet het ernaar uit dat z'n been zal moeten worden geamputeerd.
En dat allemaal omdat 'ie slipte op een glad fietspad...
A little over 2 years ago, a friend of mine fell with his moped. Among his injuries were numerous leg fractures, that were repaired with steel pins. After about a month, he noticed a strange spot on his skin, around the edge of the plaster cast on his leg. It turned out he had a bone-eating bacteria in his leg. That meant high doses of antibiotics and no reconstructive surgery for a while.
Fortunately the antibiotics worked and after a few weeks he could focus on his recovery again.
All's well that ends well, or so one would think...
A while ago, the bacteria returned. So it was back to the hospital and a new round of antibiotics.
He called me today. The bacteria seems resistent this time. To prevent it will spread to the rest of his body, it's not unlikely that his leg will need to be amputated.
And all because he fell on a slippery road...
15/02/2009
Valentine's Date
Gisterochtend belde een vriendin Gonda me ineens op. Ze had kaartjes voor een theatervoorstelling en degene die mee zou gaan was verhinderd. Of ik niet mee wilde??
UH - ja hoor!
Krijg nou wat, heb ik zomaar ineens een date! Ik geef toe, ik had liever uit gegaan met een leuke vent (zij waarschijnlijk ook hahahaha!), maar eerlijk is eerlijk, je kan het slechter treffen toch??
De voostelling was van een caberatière waarvan IK iig nog nooit had gehoord: Karin Bruers. Een middelbaar Brabants typje met een show over hoe het zou zijn als ZIJ president was. Best leuk, heb erg moeten lachen om sommige stukken.
Daarna naar vriendin Vera, die op Valentijnsdag jarig is. Gezellig nog een paar uurtjes zitten beppen en uiteindelijk lag ik pas tegen 2-en op bed - GAAP!
Yesterday morning my friend Gonda unexpectedly called. She had theater tickets but the friend she was going to go with couldn't make it and would I like to come??
Um - sure!
Whaddaya know, all of a sudden I have a date for Valentine's! I admit, I'd rather go out with a cute guy (so would she actually hahaha!) but honestly, you could do worse than a night out with a good friend, right??
The show was by a Dutch comedian I had never heard of before: Karin Bruers. A middle-aged woman from Brabant who talked about what our country would be like if she was elected president. It was actually quite funny.
Afterwards, we went to our friend Vera who always has a nice Valentine's Day because it is her birthday ;). We chatted with friends for a few hours and it was close to 2 a.m. by the time I saw my bed - YAWN!
UH - ja hoor!
Krijg nou wat, heb ik zomaar ineens een date! Ik geef toe, ik had liever uit gegaan met een leuke vent (zij waarschijnlijk ook hahahaha!), maar eerlijk is eerlijk, je kan het slechter treffen toch??
De voostelling was van een caberatière waarvan IK iig nog nooit had gehoord: Karin Bruers. Een middelbaar Brabants typje met een show over hoe het zou zijn als ZIJ president was. Best leuk, heb erg moeten lachen om sommige stukken.
Daarna naar vriendin Vera, die op Valentijnsdag jarig is. Gezellig nog een paar uurtjes zitten beppen en uiteindelijk lag ik pas tegen 2-en op bed - GAAP!
Yesterday morning my friend Gonda unexpectedly called. She had theater tickets but the friend she was going to go with couldn't make it and would I like to come??
Um - sure!
Whaddaya know, all of a sudden I have a date for Valentine's! I admit, I'd rather go out with a cute guy (so would she actually hahaha!) but honestly, you could do worse than a night out with a good friend, right??
The show was by a Dutch comedian I had never heard of before: Karin Bruers. A middle-aged woman from Brabant who talked about what our country would be like if she was elected president. It was actually quite funny.
Afterwards, we went to our friend Vera who always has a nice Valentine's Day because it is her birthday ;). We chatted with friends for a few hours and it was close to 2 a.m. by the time I saw my bed - YAWN!
Subscribe to:
Posts (Atom)